W nowej normie PN-EN 1996-1-1 [1] nie podano „jawnej” definicji ściany wypełniającej, dokonując jedynie podziału na ściany nośne i ściany nienośne. Zgodnie z eurokodem za ściany nośne uważa się ściany zaprojektowane do przenoszenia obciążenia użytkowego oprócz ciężaru własnego, natomiast ścianami nienośnymi nazwano ściany, które mogą być usunięte bez uszczerbku dla integralności konstrukcji obiektu. Ściany wypełniające mogą być zatem ścianami nośnymi, jeżeli przejmują dodatkowe obciążenia ze szkieletu, który wypełniają lub gdy są obciążone poziomo. Podparcie ściany wypełniającej lub osłonowej można zaprojektować wzdłuż dwóch, trzech lub czterech krawędzi [2, 3, 4]. W artykule omówiono zasady prawidłowego łączenia murowanych ścian wypełniających z elementami konstrukcji budynków.
Czytaj więcej...
Połączenia ścian murowanych są nadal słabo poznaną i niedocenianą dziedziną – zarówno w odniesieniu do ścian konstrukcyjnych, jak i nienośnych. Istniejące metody łączenia, takie jak stosowanie komercyjnych łączników [1] czy zbrojenia wypuszczonego z jednej ściany na drugą nie zawsze spełnią oczekiwania dotyczące nośności, użytkowalności i trwałości, szczególnie w sytuacji braku kompleksowych danych eksperymentalnych i ujednoliconych procedur badawczych. W artykule zaproponowano nową, prostą i ekonomiczną metodę łączenia ścian nienośnych za pomocą przestrzennie ułożonej siatki zbrojeniowej, która zwiększa nośność i ogranicza przemieszczenie mechaniczne połączenia ścian. Rozwiązanie to ma za zadanie nie tylko korzystnie wpłynąć na warunki ULS i SLS, ale także zapewnić łatwość wykonania i montażu bez nadmiernego wzrostu kosztów.
Czytaj więcej...
Historia produkcji autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK) rozpoczęła się 100 lat temu,w1923 r. w Szwecji, kiedy Axel Eriksson wyprodukował pierwszą partię tego wyrobu z zastosowaniem pary wodnej pod wysokim ciśnieniem. Wkrótce okazało się, że ABK nie tylko umożliwiał szybkie wznoszenie budynków, ale pozwolił uchronić niewyobrażalne ilości lasów przed wyrębem w celu pozyskania drewna budowlanego, a także cechował się dobrymi parametrami izolacyjności termicznej i wystarczającą wytrzymałością na ściskanie. Przez lata technologia produkcji ABK zmieniała się, a jego popularność na całym świecie rośnie. Mając na uwadze coraz bardziej rygorystyczne podejście do kwestii środowiskowych, należy zadać sobie pytanie: czy po ponad stu latach od rozpoczęcia produkcji betonu komórkowego nadal możemy twierdzić, że jest ekologiczny.
Czytaj więcej...
Czytelnicy miesięcznika „Materiały Budowlane” znają zapewne autoklawizowany beton komórkowy (ABK), jako bardzo dobry materiał budowlany, dostępny na rynku w postaci elementów murowych o dużej tolerancji wymiarowej oraz w postaci zbrojonych nadproży lub wielkowymiarowych paneli ściennych i stropowych. Jak wiadomo, surowce potrzebne do produkcji autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK), to woda, spoiwa (cement, wapno, gips), kruszywo (piasek lub popiół), dodatki (np. plastyfikatory) oraz płatkowy proszek aluminium, który pełni funkcję środka porotwórczego.
Czytaj więcej...
Problematyka trwałości w budownictwie dotyczy materiałów, elementów i całych obiektów. Pojęcia trwałości i odporności oraz metody ich szacowania nie zostały uzgodnione mimo trwającej dyskusji [1]. Trwałość materiałów budowlanych, w tym również autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK), jest zagadnieniem bardzo ważnym z punktu widzenia bezpieczeństwa, ochrony cieplnej i ekonomiki budowli. Wiąże się z nią wiele zagadnień, które powinny być uwzględnione w technologii produkcji ABK oraz przy projektowaniu i wykonawstwie obiektów. Ze względu na masowość stosowania betonu komórkowego ocena jego trwałości jest szczególnie ważna [2].
Czytaj więcej...
Architekci coraz częściej projektują budynki bez wewnętrznych ścian konstrukcyjnych. Pozbawia to usztywnienia ściany zewnętrzne, dlatego też coraz częściej projektuje i wykonuje się usztywnienie murów zewnętrznych za pomocą elementów żelbetowych – rdzeni i rygli ulokowanych w murach w płaszczyźnie ścian zewnętrznych. Niewielu projektantów wie, że jeśli spełnione zostaną odpowiednie warunki konstrukcyjne, to uzyska się mury skrępowane, które wykonuje się w celu zwiększenia nośności ścian. W kontekście tego, że beton komórkowy jest najpopularniejszym materiałem murowym mającym wiele zalet (ekologicznym, łatwym w stosowaniu i zapewniającym energooszczędność budynku), ale niewielką wytrzymałość na ściskanie, to skrępowanie jest sposobem na zwiększenie nośności murów z niego wykonanych.
Czytaj więcej...
Cele unijne zakładają osiągnięcie neutralności klimatycznej w całej gospodarce UE najpóźniej do 2050 r. oraz redukcję emisji netto gazów cieplarnianych do 2030 r. o co najmniej 55% w porównaniu z poziomami z 1990 r. [1]. W związku z tym, że budynki odpowiadają za 40% zużycia energii końcowej w Unii i za 36% unijnej emisji gazów cieplarnianych związanych z energią [2], realizacja celów klimatycznych UE zależy w znacznym stopniu od redukcji emisji w tym obszarze.
Czytaj więcej...
Start 
