100 punktów za artykuły naukowe!
Zgodnie z Komunikatem Ministra Nauki z 5 stycznia 2024 r. w sprawie wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, autorzy za publikację artykułów naukowych w miesięczniku „Materiały Budowlane” z dyscyplin: inżynieria lądowa, geodezja i transport; architektura i urbanistyka; inżynieriamateriałowa; inżynieria chemiczna; inżynieria mechaniczna, a także inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, otrzymują 100 pkt.
W najbliższym czasie ukaże się Zeszyt nr 3 Wytycznych Dekarskich Polskiego Stowarzyszenia Dekarzy (WDPSD) poświęcony pokryciom dachówkowym, w którym zawarte są nowe zasady mocowania dachówek. Zalecenia te są przygotowane na podstawie odpowiedniego działu Reguł Dekarskich Niemieckiego Związku Dekarzy z 2012 r. [1], otrzymanych od Międzynarodowej Federacji Dekarzy (IFD).
Coraz częściej duże obiekty są projektowane i budowane najprościej jak można i najtaniej. Mają one dachy o dużych wymiarach, co utrudnia ich funkcjonowanie i prawidłową budowę. Prosto (i tanio) ułożone pokrycie, które sprawdza się na połaciach o długości krycia do 10 m (długość krokwi), nie zawsze jest właściwe w przypadku dachów obiektów wielkokubaturowych.
Wszyscy projektanci, którzy zobowiązani są do obliczania współczynników przenikania ciepła U projektowanych przegród budowlanych, posługując się metodą podaną w obligatoryjnej normie PN-EN ISO 6946 [2], określają ten współczynnik dla najprostszego, modelowego schematu projektowanej przegrody. W przypadku dachów takie metody mają sens jedynie, gdy dach jest jedno- lub dwuspadowy (rysunek 1a) bez lukarn i wykuszy.
Dążenie do ograniczenia zużycia energii we wszelkiego rodzaju budynkach zwiększyło zainteresowanie odblaskowymi (refleksyjnymi) materiałami do stosowania na dachach. W efekcie powstała tendencja polegająca na automatycznym wybieraniu takich materiałów do budowy dachów bez względu na miejsce ich zastosowania. Warto zastanowić się nad zasadnością tego typu decyzji.
W Zeszycie nr 1 Wytycznych Dekarskich w rozdziale 9 [3], napisanym wg [2], określono wielkość szczeliny wentylacyjnej budowanej w dachach pochyłych o nachyleniu powyżej 5° (tabela). Ciekawym elementem w tabeli jest przypis oznaczony symbolem 1), odnoszący się do wysokości przekroju szczeliny znajdującej się wewnątrz dachu. Dopuszcza on pojedyncze (punktowe) zwężenie szczeliny z zastrzeżeniem, że nie może być ono mniejsze niż 0,5 cm, a cała szczelina nie może mieć mniejszej wolnej (niezasłoniętej) wysokości niż 2 cm.
W numerze 12/2018 miesięcznika „Materiały Budowlane”, w artykule pt. Typowe problemy polskich dachów opisałem dach, w którym dokonano zmiany zaprojektowanego systemu materiałowego i w efekcie, po roku od zasiedlenia, na poddaszu pojawiła się pleśń na znacznej części poszycia (ok. 70%) wykonanego z desek. Projektant zaproponował zastosowanie MWK (wysoko paroprzepuszczalnej membrany wstępnego krycia), a kierownik budowy zaakceptował system z uszczelnieniem pokrycia wykonanym z papy ułożonej na deskowaniu. Wykonawca wadliwie zamontował dachówkę, nie wykonując wlotów ani wylotów z przestrzeni utworzonej przez kontrłatę.
Start 
