Pierwsze prace na temat włókien węglowych stosowanych zamiast włókien stalowych lub szklanych w technologii kompozytów cementowych zostały opublikowane w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Rozmaitość stosowanych włókien węglowych różniących się długością, współczynnikiem kształtu L/d (L – długość włókna, d – średnica włókna) oraz matryc cementowych o w/c wynoszącym 0,3 ÷ 0,5, zawierających różne dodatki i domieszki, np. pyły krzemionkowe, sprawiają, że bardzo trudno jest dokonać prostego podsumowania oddziaływania włókien węglowych na matrycę cementową.