Betony z proszków reaktywnych (BPR) stanowią obecnie jedną z najnowocześniejszych grup tworzyw cementowych zaliczanych do materiałów o ultrawysokich właściwościach wytrzymałościowych (np. wg Ackera 2004, Aїtcina 2001 i in.). Ze względu na swój charakter i warunki powstawania często są one klasyfikowane jako tzw. ceramika niskotemperaturowa. W dużym uproszczeniu można je uznać za efekt sukcesywnego i wieloletniego likwidowania lub wręcz redukowania mankamentów tradycyjnego betonu cementowego. O zasadności takiej opinii, oprócz podobieństwa podstawowych składników (cement, kruszywo i woda), świadczyć może także podobieństwo obrazów makrostruktury betonu tradycyjnego i mikrostruktury BPR.

Za domieszkę do betonu, zgodnie z normą PN-EN 934-2 Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Domieszki do betonu. Definicje i wymagania, uważa się materiał dodawany podczas wykonywania mieszanki betonowej w ilości nieprzekraczającej 5% masy cementu w betonie. Większa zawartość substancji modyfikujących określa się jako dodatek. Do domieszek nie zalicza się produktów dodawanych podczas mielenia klinkieru portlandzkiego. Zgodnie z normą PN-EN 934-2 domieszki klasyfikuje się ze względu na skutki modyfikacji – decyduje główny kierunek oddziaływania domieszki.

Większość produktów Chryso podzielona jest na tzw. gamy (chryso range), czyli grupy o określonych właściwościach i zastosowaniu, zgodnych z normami wyrobu lub innymi dokumentami odniesienia. W każdej z gam wprowadzane są nowe generacje, reprezentowane przez pojedyncze produkty lub ich rodziny. Z kolei rodziny mogą być rozszerzane o kolejne serie. Mimo zróżnicowania baz chemicznych, mechanizmów działania czy kierunków zastosowania, rozwój w obrębie określonych gam przebiega podobnie, zgodnie ze schematem zamieszczonym na rysunku 1.