prof. dr hab. inż. Łukasz Drobiec, Politechnika Śląska, Wydział Budownictwa

Adres do korespondencji: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 

W nowej normie PN-EN 1996-1-1 [1] nie podano „jawnej” definicji ściany wypełniającej, dokonując jedynie podziału na ściany nośne i ściany nienośne. Zgodnie z eurokodem za ściany nośne uważa się ściany zaprojektowane do przenoszenia obciążenia użytkowego oprócz ciężaru własnego, natomiast ścianami nienośnymi nazwano ściany, które mogą być usunięte bez uszczerbku dla integralności konstrukcji obiektu. Ściany wypełniające mogą być zatem ścianami nośnymi, jeżeli przejmują dodatkowe obciążenia ze szkieletu, który wypełniają lub gdy są obciążone poziomo. Podparcie ściany wypełniającej lub osłonowej można zaprojektować wzdłuż dwóch, trzech lub czterech krawędzi [2, 3, 4]. W artykule omówiono zasady prawidłowego łączenia murowanych ścian wypełniających z elementami konstrukcji budynków.  

Literatura
[1] PN-EN 1996-1-1:2023-08 Eurokod 6. Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-1: Reguły ogólne dla niezbrojonych i zbrojonych konstrukcji murowych.
[2] Drobiec Ł. Problemy projektowania ścian wypełniających i osłonowych wg EC-6. Materiały Budowlane. 2012; 1: 92 – 96.
[3] Drobiec Ł. Zasady projektowania ścian wypełniających na podstawie norm europejskich. Akademia Solbet, 2014.
[4] Jasiński R. Kształtowanie i wykonawstwo ścian wypełniających. Akademia Solbet, 2014.
[5] PN-EN 1996-1-2:2010/NA:2010P: Eurokod 6. Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-2: Reguły ogólne. Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe.

  Zobacz więcej / Read more >> 

Materiały Budowlane 09/2025, strona 232-233 (spis treści >>)