mgr inż. Tomasz Zachariasz, Politechnika Krakowska; Wydział Inżynierii Lądowej
prof. dr hab. inż. Jacek Śliwiński, Politechnika Krakowska; Wydział Inżynierii Lądowej
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.27
W artykule poddano analizie wpływ domieszki superchłonnego polimeru (SAP) na wytrzymałość i strukturę porów normowej zaprawy cementowej. Jako domieszkę stosowano ogólnie dostępny na rynku SAP będący usieciowanym poliakrylanem potasu powstałym w wyniku polimeryzacji blokowej i rozdrobnionym na proszek o wymiarze ziaren 10 ÷ 800 µm. Wyniki badań wykazały, że domieszka ta ma istotny wpływ na badane cechy zaprawy. Stwierdzono efekt tzw. wewnętrznej pielęgnacji oraz wpływ na strukturę porów powietrznych w zaprawie.
Słowa kluczowe: zaprawa cementowa, superchłonny polimer, wytrzymałość, struktura porowatości.
* * *
Influence of superabsorbent polymer (SAP) addition on selected properties of cement mortar
In the paper the impact of the superabsorbent polymer (SAP) on the basic strength properties and pore structure of standard cement mortar was analyzed. As an admixture, commercially available SAP is a crosslinked potassium polyacrylate produced by block polymerization and ground to a powder size of about 10 to 800 µm. The results show that this admixture has a significant effect on the tested mortar characteristics. The effect of the so-called internal curing was observed and its effect on the pore structure in the mortar was specified.
Keywords: cement mortar, superabsorbent polymer, strength, pore structure.
Literatura
[1] Assmann A. 2013. Physical properties of concrete modified with superabsorbent polymers (praca doktorska). Institut für Werkstoffe im Bauwesen der Universität Stuttgart.
[2] Buchholz F.,A. Graham. 1998. Modern SuperabsorbentPolymerTechnology.NewYork,Wiley-VCH.
[3] EDANA: European Disposals and Nonwovens Association: Recommended test method: free swell capacity, ERT 440.2-02, 2002.
[4] Fazhou Wang, Jin Yang, Shuguang Hu, Xinping Li, Hua Cheng. 2016. „Influence of superabsorbent polymers on the surrounding cement paste”. Cement and Concrete Research 81: 112 – 121.
[5] Justs J., M. Wyrzykowski, D. Bajare, P. Lura. 2015. „Internal curing by superabsorbent polymers in ultra-high performance concrete”. Cement and Concrete Research 76: 82 – 90.
[6] Klemm A., K. Sikora. „Superabsorbent polymers in cementitious composites”. Budownictwo o zoptymalizowanym potencjale energetycznym. Czestochowa Technical University Press: 86 – 91.
[7] Leciejewski P. 2009. „Wpływ wielkości dodatku hydrożelu na zmiany uwilgotnienia i tempo przesychania gleby piaszczystej w warunkach laboratoryjnych”. Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej, R. 10. Zeszyt 2 (18).
[8] Mechtcherine V., H-V. Reinhardt (Eds.) 2012. Application of Super Absorbent Polymers (SAP) in Concrete Construction. State-of-the-Art Report Prepared by RILEM Technical Committee 225-SAP. Springer.
[9] PN-EN 196-1:2016 Metody badania cementu. Część 1: Oznaczanie wytrzymałości.
[10] PN-EN 480-11:2008 Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Metody badań. Część 11: Oznaczanie charakterystyki porów powietrznych w stwardniałym betonie.
[11] Siriwatwechaklu W., J. Siramanont, W. Vichit-Vadakan: 2010. „Superabsorbent polymer structures”. International RILEM Conference on Use of Superabsorbent Polymers and Other New Additives in Concrete. Lyngby. RILEM Publications S.A.R.L.: 243 – 252.
[12] Tyliszczak B., K. Pilichowski: „Charakterystyka matryc hydrożelowych – zastosowania biomedyczne superabsorbentów polimerowych”. Czasopismo Techniczne, z. 1-Ch.
Otrzymano: 01.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 91-93 (spis treści >>)
mgr inż. Damian Wojnowski, Instytut Techniki Budowlanej, Zakład Inżynierii Materiałów Budowlanych
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.26
Celem artykułu jest ocena wpływu obniżonej temperatury na wybrane właściwości zapraw do naprawy konstrukcji betonowych. Do badań wytypowano dwie zaprawy przeznaczone do napraw konstrukcji betonowych. Jedna zaprawa była przeznaczona do stosowania w temperaturze od 1°C, druga zaś w temperaturze od 5°C. Badania wykonano na próbkach dojrzewających w temperaturze 21°C i 8°C. Przeprowadzono badania wytrzymałości na ściskanie oraz przyczepności przez odrywanie wraz z ustaleniem przyrostu wartości tych właściwości w czasie. Rezultaty badań wskazały na negatywny wpływ obniżonej temperatury na poziom analizowanych właściwości. Wydłużenie okresu dojrzewania w niskiej temperaturze nie powoduje uzyskania wartości, jakie zostają osiągnięte, gdy zaprawa dojrzewa w normowych warunkach laboratoryjnych. Wykonywanie napraw konstrukcji betonowych w okresie obniżonej temperatury może powodować niepowodzenie wykonania skutecznej naprawy.
Słowa kluczowe: naprawa konstrukcji betonowych, obniżona temperatura, wytrzymałość na ściskanie, przyczepność.
* * *
Impact of lowered temperature on selected properties of mortars for repair of concrete structures
The purpose of this article is to assess the effect of lowered temperature on selected properties of mortars for repair of concrete structures. The objects of research were two mortars for the repair of concrete structures. One mortar was intended for use at temperatures from 1°C, and the second at a temperature of 5°C. The tests were performed on samples conditioning at 21°C and 8°C. It was made compressive strength, adhesion and it was determined increase of these properties over time. Results of the researches showed the negative impact of lowered temperatures at the level of the analyzed properties. Extending the period of conditioning at lowered temperatures, do not reach such values as mortar, which conditioning at laboratory conditions. Repairs to concrete structures at lowered temperatures can cause failure of the effectiveness of repair.
Keywords: repair of concrete structures, lowered temperature, compression strength, adhesion.
Literatura
[1] Bajorek Grzegorz. 2009. „Wspomaganie robót betonowych w okresie zimowym domieszkami do betonu”. Budownictwo, Technologie, Architektura (1): 52 – 56.
[2] Bebłacz Danuta, Przemysław Kamiński. 2007. „Wykonywanie robót betonowych w obniżonej temperaturze”. Materiały Budowlane 423 (11): 14 – 15.
[3] Czarnecki Lech, Paweł Łukowski, Andrzej Garbacz. 2017. Naprawa i ochrona konstrukcji z betonu. Komentarz do PN-EN 1504. Warszawa. Wydawnictwo Naukowe PWN SA.
[4] Czarnecki Lech, Peter H. Emmons. 2002. Naprawa i ochrona konstrukcji betonowych. Kraków. Polski Cement Sp. z o.o.;
[5] Garbacz Andrzej. 2007. Nieniszczące badania betonopodobnych kompozytów polimerowych za pomocą fal sprężystych – ocena skuteczności napraw. Warszawa. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej.
[6] Garbacz Andrzej. 2013. „Znaczenie przygotowania powierzchni betonu dla zapewnienia skuteczności napraw”. Materiały Budowlane 493 (9):
10 – 13;
[7] Jasiczak Józef. 2003. Technologie budowlane II, 7. Wykonywanie monolitycznych robót betonowych w warunkach niskich temperatur. Poznań. Politechnika Poznańska.
[8] Justnes Harald. 2008. „Rapid repair of airfield in cold weather using CAC mortar, Calcium Aluminate Cements”. France, Avignon. Proceedings of the Centenary Conference. IHS BRE Press.
[9] Klemczak Barbara, Paweł Krause. 2005. „Badania i symulacje komputerowe procesu twardnienia betonu w niskich temperaturach”. Inżynieria i Budownictwo (2): 65 – 68.
[10] Kołacz Zbigniew, Rafał Gajewski. 2004. „Wykorzystanie mieszanek betonowych w obniżonych temperaturach”. Budownictwo, Technologie, Architektura (4): 30 – 34.
[11] Kotwa Anna, Jerzy Wawrzeńczyk. 2012. „Określenie spadku wytrzymałości oraz przyrostu objętości młodego betonu w zależności od temperatury dojrzewania”. Materiały Budowlane 483 (11): 30 – 31.
[12] Kurdowski Wiesław. 2010. Chemia cementu i betonu. Kraków. Stowarzyszenie Producentów Cementu. Warszawa. Wydawnictwo Naukowe PWN.
[13] Neville Adam M. 2012. Właściwości betonu. Tłumaczenie: prof. dr inż. Andrzej Ajdukiewicz. Kraków. Stowarzyszenie Producentów Cementu.
[14] Pawelska-Mazur Magdalena. 2011. „Warunki betonowania w obniżonych temperaturach na przykładzie Pomorza”. Przegląd Budowlany (11): 25 – 29.
[15] PN-EN 12190:2000 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Metody badań.
[16] PN-EN 1504-1:2006 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Definicje, wymagania, sterowanie jakością i ocena zgodności – Część 1: Definicje.
[17] PN-EN 1504-10:2005 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Definicje, wymagania, sterowanie jakością i ocena zgodności – Część 10: Stosowanie wyrobów i systemów na placu budowy oraz sterowanie jakością prac.
[18] PN-EN 1504-3:2006 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Definicje, wymagania, sterowanie jakością i ocena zgodności – Część 3: Naprawy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne”.
[19] PN-EN 1504-9:2008 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Definicje, wymagania, sterowanie jakością i ocena zgodności – Część 9: Podstawowe zasady dotyczące stosowania wyrobów i systemów.
[20] PN-EN 1542:2000 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Metody badań. Pomiar przyczepności przez odrywanie.
[21] Runkiewicz Leonard. 2007 Ocena bezpieczeństwa i trwałości napraw oraz wzmocnień konstrukcji budowlanych za pomocą metod nieniszczących, w Trwałość i skuteczność napraw obiektów budowlanych. Wrocław. Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne.
[22] Sulik Paweł. 2007. „Roboty wykończeniowe w obniżonej temperaturze”. Materiały Budowlane 423 (11): 20.
[23] Wykonywanie robót budowlanych w okresie obniżonej temperatury. Wytyczne. Instrukcja nr 282. 2011. Warszawa. Instytut Techniki Budowlanej.
Otrzymano: 12.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 87-90 (spis treści >>)
dr inż. Maciej Urban, Politechnika Krakowska, Wydział Inżynierii Lądowej
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.25
W artykule wskazano, że minimalizacja zawartości zaczynu w projektowaniu betonu samozagęszczalnego (BSZ) może być traktowana jako główny parametr optymalizacyjny. Zazwyczaj zawartość zaczynu w BSZ wynika z dążenia do spełnienia wymagań traktowanych jako dominujące (np. normowe kryteria samozagęszczalności). W efekcie często otrzymuje się mieszanki o zbyt dużej zawartości zaczynu, co niekorzystnie wpływa na ich koszt i ślad węglowy. Przeprowadzone badania pozwoliły na wykazanie, że parametrem bezpośrednio determinującym zawartość zaczynu w BSZ jest względna grubość otulenia ziaren kruszywa zaczynem trel (odniesiona do tzw. średniego ziarna kruszywa). Parametr ten zależy od jamistości stosu okruchowego kruszywa w stanie luźnym oraz wskaźnika w/s. W układzie trel – Vzmin można wyznaczyć linie graniczne lub obszary pozwalające na osiągnięcie określonych wartości głównych parametrów normowych mieszanki samozagęszczalnej (płynność, lepkość). Należy jednak nadmienić, że wszystkie podane spostrzeżenia dotyczą przypadku zachowania stałej płynności zaczynu.
Słowa kluczowe: beton samozagęszczalny (BSZ), projektowanie składu BSZ, grubość otulenia ziaren kruszywa zaczynem, granica samozagęszczalności.
* * *
Paste content as a main criterion for self-compacting concrete composition design
In the article it is pointed out that the minimisation of paste content can be treated as a main criterion for the self-compacting concrete (SCC) design process. In common practice, this parameter is typically treated as dependent on many others assumed as dominating (e.g. standard self-compactibility criteria). As a result, often SCC contain too high paste content, as well as have a high cost and CO2 footprint. Research conducted by the author allowed to identify that paste content in SCC is determined by the relative thickness of excess paste (trel), defined as a quotient between excess paste thickness and the size of the mean diameter of aggregate grains. This parameter is dependent on both aggregate voids in a loose state and water-to-powder ratio (w/p). Then, in the trel – Vpaste min co-ordinate system it is possible to assess limit lines (or recommended areas) for fluidity and viscosity EN-206 criteria. Finally, it has to be underlined here that all the abovementioned statements are true only in the case of maintaining the constant fluidity of cement pastes used for all SCC compositions tested.
Keywords: self-compacting concrete (SCC), SCC composition design, thickness of overfilling aggregate grains with paste, selfcompactibility limit.
Literatura
[1] Brouwers H.J.H., H.J. Radix. 2005. „SCC: Theoretical and experimental study”. Cem. Concr. Res. 35: 2116 – 2136. DOI: 10.1016/j.cemconres.2005.06.002.
[2] de Sensale G. R., B. S. Sabalasagaray, C. Romay, J. Caberra. 2007. „Procedure to optimization of the composition of SCC”. RILEM PRO 054: 175 – 180.
[3] Domone Peter. 2006. „SCC: An analysis of 11 years of case studies”. Cem. Concr. Compos. 28: 197 – 208. DOI: 10.1016/j.cemconcomp.2005.10.003.
[4] „ERMCO ready-mix concrete industry statistics, year 2015”. 2016. Ed. ERMCO.
[5] Grunewald Steffen, Geert de Shutter. 2016. „Effect of the mix design of SCC”. Concr. Plant. Intern. 10 (5): 34 – 38.
[6] Kohler E. P. , D. W. Fowler. 2007. „Proportioning SCC based on aggregate characteristics”. RILEM PRO 054: 67 – 72.
[7] Kuczyński Władysław. (Ed.). 1972. Budownictwo Betonowe, t. 1, Technologia betonu, cz. 2. Projektowanie betonów. Warszawa. Arkady.
[8] Li Zeng, Jiang Rui, Jinxiang Zhang. 2009. „Discussion on mixture ratio design of SCC”. RILEM PRO 065: 145 – 151.
[9] Mueller Florian V., Olafur H. Wallevik, Khamal H. Khayat. 2016. „Robustness of lowbinder SCC (Eco-SCC), Lean SCC and binderrich SCC”. RILEM PRO 100: 25 – 34.
[10] Oh S. G., T. Noguchi, F. Tomosawa. 1999. „Toward mix design for rheology of SCC”. RILEM PRO 007: 361 – 372.
[11] Okamura H., K. Ozawa. 1995. „Mix design method for SCC”. Concr. Lib. of JSCE 25: 107 – 120.
[12] Sebaibi Nassim, M. Benzerzour, Y. Sebaibi, N.-E. Abriak. 2013. „Composition of SCC using the CPM, the Chinese method and the European standard”. Constr. Build. Mater. 43: 382 – 388. DOI 10.1016/j.conbuildmat.2013.02.028
[13] Sedran T., F. de Larrard. 1999. „Optimization of SCC thanks to Packing Model”. RILEM PRO 007: 321 – 332.
[14] Shi Caijun, Zemei Wu, Kiu Xi. Lv, Linmei Wu. 2015. „A review on mixture design methods for SCC”. Constr. Build. Mater. 84: 387 – 398. DOI 10.1016/j.conbuildmat.2015.03.079
[15] Su Nan, Kung-Hung Hsu, His-Wen Chai. 2001. „A simple mix design method for SCC”. Cem. Concr. Res. 31: 799 – 1807.
[16] Tang L., B. Shonebourg. 2009. „A critical review of proportioning techniques for SCC”. RILEM PRO 065:135 – 144.
[17] Urban Maciej. 2015. „The new conception of SCC composition design: theoretical background, evaluation, presentation of procedure and
examples of usage”. Mater. Struct. 48: 1321 – 1341. DOI: 10.1617_s11527-013-0236-9.
[18] Van Bui K., Denis Montgomery. 1999. „Mixture proportioning method for SCC HPC with minimum paste volume”. RILEM PRO 007: 373 – 384.
[19] Xie Y., Y. Liu, G. Long. 2007. „A mix design method for SCC”. RILEM PRO 054: 189 – 198.
Otrzymano: 22.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 83-86 (spis treści >>)
dr inż. Ewa Sudoł, Instytut Techniki Budowlanej, Zakład Inżynierii Materiałów Budowlanych
mgr inż. Magdalena Wasiak, Instytut Techniki Budowlanej, Zakład Inżynierii Materiałów Budowlanych
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.24
W artykule przedstawiono wyniki badań odporności wybranych wyrobów z kompozytów polimerowo-drzewnych na działanie czynników środowiskowych. Badaniom poddano deski tarasowe wykonane z trzech rodzajów kompozytu: PVC i mączki drzewnej, PEHD i włókien bambusowych oraz PEHD i mączki drzewnej. Wyroby poddano działaniu wody, po którym określono absorpcję wody i zmiany wymiarów. Przeprowadzono także cykle hydrotermiczne i ustalono ich wpływ na wytrzymałość na zginanie. Określono także zmianę barwy po działaniu światła UV. Badane wyroby wykazały absorpcję wody na poziomie do 8%. Zmiany długości i szerokości nie przewyższyły 0,6%, zaś grubości 5%. Wytrzymałość na zginanie desek po cyklach hydrotermicznych kształtowała się powyżej 80% wartości wyjściowej. Zmiana barwy nie przekroczyła 8 jednostek.
Słowa kluczowe: kompozyty drzewno-polimerowe, odporność na czynniki środowiskowe, absorpcja wody, zmiany wymiarów, wytrzymałość na zginanie, zmiana barwy.
* * *
Weathering resistance of wood-plastic composites products
This article presents the results of research on weathering resistance of selected products made of wood-plastic composites. The tests were carried on decking profiles, made of three kinds of composites: PVC and wood flour, PEHD and bamboo fibres, PEHD and wood flour. The products were dipped into the water, afterwards water absorption and dimensional changes were analysed. Hydrothermal cycles were conducted to establish the impact to bending strength. Colour changes after the UV radiation were also tested. The tested solutions exhibited water absorption up to 8%. The length and width changes did not exceed 0.6%, and thickness 5%. The bending strength after hydrothermal cycles was above 80% compared with basic value. The colour change was below 8 units.
Keywords: wood-plastic composites, weathering resistance, water absorption, dimensional changes, bending strength, colour change.
Literatura
[1] Adhikarya Kamal, Shusheng Panga, Mark Staigerb. 2008. „Dimensional stability and mechanical behaviour of wood–plastic composites based on recycledandvirginhigh-densitypolyethylene(HDPE)”. Composites, Part B: Engineering 39 (5): 807 – 815.
[2] Chmielnicki Błażej, Sebastian Jurczyk. 2013. „Kompozyty WPC jako alternatywa dla wytworów z drewna”. Przetwórstwo Tworzyw 19 (5): 477 – 484.
[3] Kim Jae-Woo, David Harper, Adam Taylor. 2008. „Effect of Wood Species on Water Sorption and Durability of Wood-Plastic Composites”. Wood and Fiber Science 40 (4): 519 – 531.
[4] Stark Nicole, Laurent Matuana. 2007. „Characterization of weathered wood–plastic composite surfaces using FTIR spectroscopy, contact angle, and XPS”. Polymer Degradation and Stability 92 (10): 1883–1890.
Otrzymano: 12.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 80-82 (spis treści >>)
mgr inż. Adrian Strąk, Instytut Techniki Budowlanej, Zakład Inżynierii Materiałów Budowlanych
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.23
W artykule przedstawiono podstawowe rodzaje blach perforowanych, stosowane w budownictwie. Zinterpretowano wyniki testów przyspieszonej korozji blach perforowanych stalowych i stalowych ocynkowanych spełniających wymagania PN-EN 10346:2011. W badaniach wykorzystano blachy perforowane zabezpieczone antykorozyjnie metodą lakierowania proszkowego. Wyniki odporności na działanie mgły solnej i wilgotnej atmosfery zawierającej SO2 dowodzą, że lakierowanie proszkowe może stanowić skuteczne zabezpieczenie przed działaniem agresywnego środowiska korozyjnego. Szczególnie nanoszenie powłoki lakierowej w dwóch warstwach pozwala na pokrycie zaostrzonych krawędzi powstałych podczas procesu perforacji.
Słowa kluczowe: powłoka metaliczna, powłoka lakierowa proszkowa, przyspieszone badania korozyjne, odporność korozyjna, blachy perforowane.
* * *
Corrosion resistance of metal perforated sheets
The paper presents basic types of metal sheets perforated used in constructions. The results of accelerated corrosion tests of galvanized steel and steel perforated sheets meeting the requirements of EN 10346:2011 have been interpreted. In the tests perforated sheets coated with anticorrosive powder coating method were used. Based on the resistance to salt spray and humid atmosphere containing SO2, it has been found that powder coating can provide effective protection against the aggressive corrosive environment. In particular, application of the coating varnish in two layers allows to cover the sharpened edge formed during the perforation process.
Keywords: metallic coating, powder coating, accelerated corrosion tests, corrosion resistance, sheets perforated.
Literatura
[1] Głuszko Marian, Wojciech Szymański. 2009. „Badania efektywności działania antykorozyjnego pigmentu aktywnego w powłokach lakierowych”. Ochrona przed Korozją (4-5): 146 – 151.
[2] Jakimowicz Marzena, Elżbieta Nowicka. 2011. „Wybrane właściwości techniczno-użytkowe ekranów akustycznych, wymagania wg PN-EN 14388”. Materiały Budowlane 468 (8): 30 – 31.
[3] Kobus Joanna. 1999. „Klasyfikacja kategorii korozyjności atmosfery”. Ochrona przed Korozją (6): 156 – 159.
[4] KozłowskaAntonina. 2004. „Chemiczna obróbka powierzchni metali przed nakładaniem powłok lakierowych”. Ochrona przed Korozją (5): 119 – 123.
[5] Królikowska Agnieszka. 2011. „Trwałość ekranów przeciwhałasowych – zagrożenia korozyjne”. Drogi: lądowe, powietrzne, wodne (7-8): 21 ÷ 25.
[6] Możaryn Teresa, Wojciech Piwowarczyk. 2010. „Badania i ocena powłok ochronnych na aluminium architektonicznym”. Przegląd Budowlany (6): 59 – 62.
[7] Ogólna Specyfikacja Techniczna D-07.08.0 Ekrany przeciwhałasowe. 2013. Warszawa. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.
[8] PN-EN 10169:2012 „Wyroby płaskie stalowe z powłoką organiczną naniesioną w sposób ciągły – Warunki techniczne dostawy”.
[9] PN-EN 10346:2011 „Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły –Warunki techniczne dostawy”.
[10] PN-EN ISO 12944-2:2001 „Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 2: Klasyfikacja środowisk”.
[11] SIGAMET S.C., www.sigamet.pl/Oferta/Blachy_perforowane/.
[12] ZubielewiczMałgorzta,ElżbietaKamińska-Tarnawska. 2006. „Właściwości ochronne powłok antykorozyjnych – porównanie wyników badań terenowych i przyspieszonych”. Ochrona przed Korozją (5): 155 – 159.
Otrzymano: 05.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 77-79 (spis treści >>)
dr hab. inż. Izabela Skrzypczak, Politechnika Rzeszowska, Wydział Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury
dr inż. Lidia Buda-Ożóg, Politechnika Rzeszowska, Wydział Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury
mgr inż. Joanna Kujda, Politechnika Rzeszowska, Wydział Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.22
W artykule określono wpływ jakości materiałów na poziom niezawodności żelbetowego elementu zginanego. Otrzymane wartości wskaźnika niezawodności z analiz wykonanych metodami probabilistycznymi porównano z zalecanymi wartościami wskaźnika niezawodności w przypadku okresu odniesienia 50 lat oraz jednego roku i różnych klas niezawodności (RC). Obliczenia probabilistyczne przeprowadzono, uwzględniając różne wartości współczynników zmienności parametrów materiałowych przyjętych jako zmienne losowe.
Słowa kluczowe: jakość, współczynnik zmienności, wskaźnik niezawodności.
* * *
The impact of the quality materials on the reliability level
of the bending element
This paper contains impact of quality materials on the reliability level of the reinforced concrete element. Reliability index calculated with probabilistic analysis of safety and compared to recommended reliability index for the reference period of 1 year and 50 years, for different reliability classes (RC). Results of probabilistic analysis of safety obtained taking into account the different values of coefficients of variation in material parameters.
Keywords: quality, coefficient of variation, reliability index.
Literatura
[1] Bournonville Matt; Jason Dahnke, David Darwin. 2004. Statistical Analysis of the Mechanical Properties and Weight of Reinforcing Bars. SL 04-1, University of Kansas, Lawrence.
[2] Firkowicz Szczepan. 1970. Statystyczne badanie wyrobów. Warszawa. PWN.
[3] Hassan Baji, Hamid Reza Ronagh. Reliability-Based Study on Ductility Measures of Reinforced Concrete Beams in ACI 318. https://www.researchgate.net/publication/291139546_Reliability-Based_Study_on_Ductility_Measures_of_Reinforced_Concrete_Beams_in_ACI_318.
[4] Nowak Andrzej, Kevin Collins. 2012. Reliability of Structures. CRC Press.
[5] PN-EN 1990:2004 Eurokod 0 – Podstawy projektowania konstrukcji.
[6] PN-EN1992-1-1:2008 Eurokod 2 – Projektowanie konstrukcji z betonu – Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków.
[7] PN-ISO 2394 Ogólne zasady niezawodności konstrukcji budowlanych.
[8] Probabilistic Model Code (JCSS). 2015.
[9] Woliński Szczepan, Krystyna Wróbel. 2001. Niezawodność konstrukcji budowlanych. Rzeszów. OWPRz.
[10] Woliński Szczepan. 2011. Podstawy projektowania konstrukcji w: Budownictwo ogólne. red. Lichołai Lech. t. 3: 112 – 146. Warszawa. PWN.
Otrzymano: 06.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 74-76 (spis treści >>)
dr inż. Agnieszka Molendowska, Politechnika Świętokrzyska, Wydział Budownictwa i Architektury
dr hab. inż. Jerzy Wawrzeńczyk, prof. PŚk, Politechnika Świętokrzyska, Wydział Budownictwa i Architektury
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.21
Celem badań było określenie wpływu wybranych czynników na strukturę betonu i odporność na powierzchniowe łuszczenie w obecności 3% roztworu NaCl. Badania przeprowadzono na betonach o stałym stosunku W/C = 0,45 napowietrzonych za pomocą mikrosfer polimerowych. Strukturę warstwy powierzchniowej zróżnicowano, zmieniając zawartość piasku. Dla każdej serii badaniom odporności na powierzchniowe łuszczenie poddano dwa rodzaje powierzchni: formowaną oraz uzyskaną przez przecięcie próbki sześciennej prostopadle do kierunku formowania. Badania wskazują, że zabezpieczenie betonu przed powierzchniowym łuszczeniem w obecności 3% roztworu NaCl jest dużo bardziej skomplikowane i samo, nawet poprawne napowietrzenie nie jest czynnikiem wystarczającym. Bardzo duży wpływ na wyniki badania ma rodzaj badanej powierzchni. W przypadku próbek o powierzchni ciętej uzyskano znacznie mniejsze uszkodzenia niż w przypadku naturalnej powierzchni formowanej.
Słowa kluczowe: beton, powierzchniowe łuszczenie, napowietrzanie, mikrosfery.
* * *
Impact of the test method and aggregate gradation on the surface scaling resistance of concrete
The focus of this study was on determining the effects of selected factors on the structure and resistance to scaling of concrete in the presence of a 3% NaCl solution. The tests were performed on concrete specimens with W/C = 0.45, air entrained with polymer microspheres. The amount of sand added was varied to provide different surface layer properties. The scaling resistance tests were performed on two surface types in each series: natural finished and sawn perpendicular to the direction of casting. As shown in the tests, it is much harder to provide efficient protection against surface scaling in the presence of the 3% NaCl solution, and air entrainment alone will be insufficient to prevent it. Scaling results are greatly influenced by test surface type. The specimens with sawn surfaces show less damage than those with natural finished surfaces.
Keywords: concrete, scaling resistance, air entrainment, microspheres.
Literatura
[1] Brandt Andrzej M., Daria Jóźwiak-Niedźwiedzka. 2001. „Uszkodzenia powierzchni betonu spowodowane cyklicznym zamrażaniem i rozmrażaniem”. Konferencja Naukowa Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN Krynica.
[2] Dias Priyan. 2000. „Reduction of concrete sorptivity with age through carbonation”. Cement and Concrete Research 30: 1255 – 1261.
[3] Fagerlund Goran. 1990. „Air-pore instability and its effects on the concrete properties”. Nordic Concrete Research 9: 34 – 52.
[4] Jamroży Zygmunt. 2000. Beton i jego technologie. Warszawa. PWN.
[5] Kosior-Kazberuk Marta, Piotr Berkowski. 2017. „Surface scaling resistance of concrete subjected to freeze-thaw cycles and sustained load”. Procedia Engineering 172: 513 – 520.
[6] Langley Wilbert S., G. Catette, V. Malhotra. 1992. „Strength development and temperature rise in large concrete blocks containing high volumes of low-calcium (ASTM Class F) fly ash”. ACI Materials Journal Vol. 89, No. 4: 362 – 368.
[7] Neville Adam. M. 2000. Właściwości betonu. Kraków. Polski Cement.
[8] PKN-CEN/TS 12390-9:2007 Testing Hardened Concrete - Part 9: Freeze-Thaw Resistance – Scaling.
[9] PN-88/B-06250 Beton zwykły.
[10] PN-EN 480–11:1998 Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Metody badań. Oznaczanie charakterystyki porów powietrznych w stwardniałym betonie.
[11] PN-EN 12390-3:2011 Badania betonu – Część 3: Wytrzymałość na ściskanie próbek do badań.
[12] Van den Heede Philip, Jamie Furniere, Nele De Belie. 2013. „Influence of air entraining agents on deicing salt scaling resistance and transport properties of high-volume fly ash concrete”. Cement and Concrete Composites 37: 293 – 303
Otrzymano: 02.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 71-73 (spis treści >>)
mgr inż. Krzysztof Kołodziej, Politechnika Rzeszowska, Wydział Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury
dr inż. Lesław Bichajło, Politechnika Rzeszowska, Wydział Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury
Autor do korespondencji e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI: 10.15199/33.2017.08.20
Lepkość zerowego ścinania (ZSV) jest jednym z parametrów mogących służyć do oceny odporności na deformacje trwałe mieszanek mineralno-asfaltowych. W asfalcie, który jest materiałem termoplastycznym, ZSV zależy od temperatury oraz dodatków zastosowanych do jego modyfikacji. W artykule opisano najczęściej stosowane metody badań tej właściwości oraz modele reologiczne opisujące zależność lepkości od prędkości ścinania. W ramach badań własnych dokonano oceny ZSV asfaltu drogowego 35/50 modyfikowanego dodatkiem asfaltu naturalnego TE w ilości 0, 10, 20% w stosunku do masy asfaltu bazowego. Badania przeprowadzono w temperaturze 40, 50 i 60 °C. Uzyskane wyniki potwierdzają, że ZSV zależy od temperatury oraz ilości dodatku TE. Stwierdzono również dobrą zależność między parametrami modelu Crossa a konsystencją lepiszcza asfaltowego.
Słowa kluczowe: lepkość zerowego ścinania, reometr DSR, asfalt naturalny Trynidad Epure (TE), właściwości reologiczne.
* * *
The zero shear viscosity of 35/50 asphalt with Trinidad Lake Asphalt (TLA) addition
The zero shear viscosity (ZSV) is one of the parameters that can be used to evaluate the resistance to permanent deformation of asphalt mixtures. The ZSV of bitumen, that is the thermoplastic material, depends on the temperature and the additives used to modify it. This paper describes the most commonly used research methods of this property and rheological models describing the dependence of viscosity on the shear rate. Within the framework of the research, ZSV was assessed for 35/50 road asphalt with 0, 10, 20% TLA of the base asphalt weight addition. The research has been conducted at temperatures of 40, 50 and 60 °C. The obtained results confirm that the ZSV depends on the temperature and amount of TLA additive. There was also a good relationship between Cross parameters and the consistency of asphalt binders.
Keywords: zero shear viscosity, Dynamic Shear Rheometer, Trinidad Lake Asphalt (TLA), rheological properties.
Literatura
[1] De Visscher Joëlle,Ann Vanelstraete. 2004. „Practical test methods for measuring the zero shear viscosity of bituminous binders”. Materials and Structures 37. DOI: 10.1007/BF02481684.
[2] Gaweł Irena, Maria Kalabińska, Jerzy Piłat. 2014. Asfalty drogowe. Warszawa. WKŁ.
[3] Giuliani Felice, Filippo Merusi, InesAntunes. „Creep flow behavior of asphalt rubber binder. The zero-Shear Viscosity analysis”: http://www.asphaltrubberitalia.com/wp-content/uploads/2013/05/Creep-flow-of-Asphalt-Rubber-Binder.pdf. (dostęp 02.02.2017 r.).
[4] Raport IBDiM. 2010. Ocena wpływu właściwości reologicznych lepiszcza asfaltowego na deformacje trwałe nawierzchni drogowej.
[5] Słowik Mieczysław, Marta Andrzejczak. 2014. ,,Analiza lepkości zerowego ścinania (ZSV) asfaltów modyfikowanych kopolimerem SBS”. Budownictwo i Architektura 13 (4).
[6] Stefańczyk Bogusław, Paweł Mieczkowski. 2008. „Mieszanki mineralno-asfaltowe. Wykonawstwo i badania”. Warszawa. WKŁ.
[7] Sybilski Dariusz. 1994. „Relationship between absolute viscosity of polymer-modified bitumens and ruttingresistanceofpavement”.MaterialandStructures27.
[8] Sybilski Dariusz. 1996. Polimeroasfalty drogowe. Jakość funkcjonalna, metodyka i kryteria oceny. Warszawa. IBDiM.
[9] Sybilski Dariusz, Matthew Witczak, Ramonn Bonaquist. 2000. „Zależność między lepkością a modułem sztywności asfaltu”. Prace Instytutu Badawczego Dróg i Mostów nr 3 – 4.
[10] Szabolcs Biro, Gandhi Tejash,Amirkhanian Serji. 2009. ,,Determination of zero shear viscosity of warm asphaltbinders”.ConstructionandBuildingMaterials23.
Otrzymano: 14.06.2017 r.
Przeczytaj cały artykuł >>
Materiały Budowlane 8/2017, str. 68-70 (spis treści >>)
Start 
