Beton komórkowy konstrukcyjnym i izolacyjnym materiałem budowlanym
Autoklawizowany beton komórkowy (ABK) jest w Polsce najczęściej stosowanym materiałem budowlanym do wznoszenia wszystkich ścian budynków (40% całego rynku). Jednocześnie z ABK wykonuje się połowę wszystkich ścian murowanych [3]. Popularność ABK nie jest przypadkowa, lecz wynika z jego właściwości, potwierdzonych przez 60 lat stosowania.







Mury skrępowane są stosowane dość powszechnie, a mimo to nie prowadzi się zbyt wielu badań dotyczących ich zachowania pod wpływem obciążenia statycznego. W Laboratorium Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej zostały przeprowadzone kompleksowe badania ścian wykonanych z elementów murowych z betonu komórkowego.
W artykule przedstawiono wyniki pomiarów odkształceń ścian z elementów murowych z ABK w trakcie wykonywania żelbetowego skrępowania. Ściany w skali naturalnej o grubości 180 mm wzniesiono z bloczków nominalnej klasy gęstości 600, na systemowej zaprawie cienkowarstwowej, bez wypełniania zaprawą spoin czołowych. W trakcie procesu krępowania monitorowano odkształcenia ścian.
W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu skrępowania ścian na pracę nadproży z autoklawizowanego betonu komórkowego. Wykonano pełnowymiarowe modele ścian z otworami okiennymi, przekrytymi prefabrykowanymi zbrojonymi nadprożami samonośnymi.
W celu określenia wytrzymałości muru w wielu miejscach konstrukcji budynku, zastosować można nieniszczącą metodę ultradźwiękową (NDT) pod warunkiem, że znana jest zależność prędkość ultradźwięku cp oraz znormalizowana wytrzymałość na ściskanie fBw. W przypadku ABK takich korelacji brakuje. Aby wypełnić tę lukę, wykonaliśmy badania prędkości fal ultradźwiękowych ABK o różnej gęstości oraz wilgotności i opracowaliśmy zależności pozwalające na wyznaczenie wytrzymałości muru z ABK w warunkach in-situ.


















