Naprawa konstrukcji jest często procesem trudnym technicznie, a zarazem kosztownym. Jednym z zadań współczesnej inżynierii materiałów budowlanych jest opracowanie materiałów budowlanych o zwiększonej trwałości, co pozwoliłoby na zmniejszenie częstotliwości napraw [1, 2]. Z drugiej strony, poszukiwane są takie rozwiązania materiałowo-technologiczne, które stanowiłyby ułatwienie procesu naprawczego. Perspektywę połączenia obu tych kierunków badawczych stwarza koncepcja betonów i zapraw samo naprawialnych.