Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do budynków wysokich zalicza się obiekty, których wysokość ponad poziom terenu wynosi 25 – 55 m, a w przypadku budynków mieszkalnych 10 – 18 kondygnacji naziemnych. Obiekty wysokie mieszkalne oraz użyteczności publicznej powinny spełniać wymagania klasy B odporności pożarowej. Ściany wewnętrzne tych budynków muszą mieć klasę odporności ogniowej nie niższą niż EI 30, natomiast ściany stanowiące element oddzielenia przeciwpożarowego stref pożarowych – klasę EI 120.