Skurcz zapraw cementowych i betonów zwykłych jest zjawiskiem dobrze znanym i udokumentowanym naukowo. Należy podkreślić, że zmiany objętości takich kompozytów (skurcz lub narastanie) pochodzą jedynie od odkształceń matrycy, ponieważ wypełniacz (kruszywo) praktycznie nie podlega odkształceniom. Klasyczna teoria skurczu betonu zakłada, że reakcja cementu z wodą powoduje zmniejszenie objętości mieszaniny, czyli tzw. skurcz plastyczny (kontrakcję). Skurcz ten, w odróżnieniu od postępującego po nim skurczu spowodowanego wysychaniem, jest nieodwracalny.