Obecnie głównym problemem przy zaopatrzeniu ludności w wodę pitną jest zapewnienie jej odpowiedniej jakości. Większość zakładów uzdatniania wody dostarcza wodę o prawidłowych parametrach. Jednak woda ta trafia do sieci wodociągowych i tam zaczynają się pojawiać problemy. Skorodowane i pokryte twardymi osadami stare rury stają się przyczyną pogarszania jakości wody oraz wzrostu kosztów eksploatacyjnych. Spadające zużycie wody pitnej sprawia, że maleje prędkość przepływu, przez co wydłuża się czas jej przetrzymania. Powoduje to wtórne zanieczyszczenie, szczególnie w przypadku sieci wodociągowych zbudowanych z rur stalowych i żeliwnych nieposiadających zabezpieczającej powłoki wewnętrznej z zaprawy cementowej lub z tworzywa sztucznego. Takich przewodów wodociągowych jest wciąż wiele, mimo że  w ostatnich latach powstają nowe odcinki sieci wodociągowych zbudowanych z rur wyprodukowanych z tworzyw sztucznych. Z ekonomicznego punktu widzenia eksploatacja takich zużytych przewodów jest nieopłacalna, ale woda pitna musi być dostarczana mieszkańcom w sposób ciągły. Znane są metody rozwiązywania takich problemów. Jedną z nich jest renowacja przewodów wodociągowych przez nanoszenie mineralnych powłok ochronnych na powierzchnię wewnętrzną oczyszczonego przewodu wodociągowego, znana w Polsce pod nazwą cementacja.