Rozwój technologii nawierzchni drogowych w Polsce do końca lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku koncentrował się głównie na nawierzchniach asfaltowych. Nawierzchnie betonowe stosowano przede wszystkim na lotniskach, placach postojowych, drogach zakładowych. Zainteresowanie administracji drogowej nawierzchniami betonowymi spowodował kryzys energetyczny w gospodarce światowej, w tym również polskiej, w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Zostało ono spotęgowane, gdy w połowie lat dziewięćdziesiątych zaobserwowano nagminne zjawisko powstawania kolein w nawierzchniach asfaltowych, w wyniku m.in. zwiększającego się obciążenia osi pojazdów oraz wzrostu intensywności ruchu.