Wyrób budowlany, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. nr 92, poz. 881), jest to rzecz ruchoma, bez wzglêdu na stopieñ
jej przetworzenia, przeznaczona do obrotu, wytworzona w celu zastosowania w sposób trwa³y w obiekcie budowlanym, wprowadzona do obrotu jako wyrób pojedynczy lub jako zestaw wyrobów do stosowania we wzajemnym po³±czeniu stanowi±cym integraln± ca³o¶æ u¿ytkow± i maj±ca wp³yw na spe³nienie wymagañ podstawowych, tzn. dotycz±cych: bezpieczeñstwa konstrukcji, bezpieczeñstwa po¿arowego, bezpieczeñstwa u¿ytkowania, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony ¶rodowiska, ochrony przed ha³asem i drganiami oraz oszczêdno¶ci energii i odpowiedniej izolacyjno¶ci cieplnej przegród.
Zgodnie z zasadami przyjêtymi przez Komisjê Europejsk±, specyfikacje techniczne okre¶lonego wyrobu powinny wskazywaæ, gdzie nale¿y umieszczaæ oznakowanie
CE i informacje towarzysz±ce, a lokalizacje powinny byæ takie same dla wszystkich wyrobów danego typu. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 rozporz±dzenia Ministra Infrastruktury z 8 listopada 2004 r. w sprawie aprobat technicznych oraz jednostek organizacyjnych upowa¿nionych do ich wydawania (Dz.U. nr 249, poz. 2497) jednostka aprobuj±ca, prowadz±c postêpowanie administracyjne, równie¿ okre¶la w formie pisemnej m.in. wytyczne dotycz±ce pakowania oraz szczegó³owy sposób znakowania wyrobu budowlanego. Analogiczne zasady dotycz± europejskich aprobat technicznych.
